PKK’nin Tüm Kadro ve Sempatizan Yapısına! -1-

**Beritan** · 09-19-2008, 23:55

PKK’NİN KURULUŞUNUN 30. YIL DÖNÜMÜNDE

YENİDEN PARTİLEŞME HAMLESİNİ 10. KONGRE RUHUYLA GELİŞTİRELİM!

Değerli Yoldaşlar!

Partimiz PKK’nin 10. Kongresi 21–30 Ağustos 2008 tarihleri arasında başarıyla yapılmıştır. Düşmanın imha ve tasfiye amaçlı saldırılarını en üst düzeyde yoğunlaştırdığı bir ortamda Hareketimizi temsil gücüne sahip yeterli bir sayı ve bileşimle toplanan kongremiz, tüm sorunları cesaretle gündemleştirerek tartışmış ve Önderlik çizgisinde somut çözümler üretmiştir. Yine Önder APO’ya ve kahraman şehitlerimize yüksek bağlılık temelinde gerçekleşen kongremiz, geliştirdiği eleştiri ve özeleştiriyle örgütsel anlamda tam bir açıklık ve netlik, Apocu ruhta tam bir kararlaşma ve birlik kongresi olmuştur. Tüm bu yönleriyle sağladığı gelişme ve ortaya çıkardığı güçle parti 10. kongremiz, düşmanın imha amaçlı saldırılarına karşı Özgürlük Hareketimizin verdiği en güçlü cevap olmuştur.

Değerli Yoldaşlar!
10. Kongremiz, her şeyden önce kapsamlı bir siyasi-askeri durum değerlendirmesi yapmıştır. Dünyamızın içinden geçtiği kaos sürecinde, bölgemiz Ortadoğu'da yaşanan ve adına üçüncü dünya savaşı denen çatışmanın günümüzdeki düzeyini ve olası gelişmelerini çok yönlü ve kapsamlı bir biçimde değerlendirmeye tabi tutmuştur. Özellikle küresel sistem adına bölgeye müdahale eden ABD’nin ve birinci dünya savaşı ardından bölgede oluşturulan ulus-devlet statükosunun günümüzde yaşadığı durumlar ile bunlara karşı PKK öncülüğünde gelişen Kürdistan Özgürlük Mücadelesi’nin Ortadoğu'da temsil ettiği demokratik Ortadoğu birliği siyaseti arasındaki mücadelenin güncel durumunu ve olası gelişmeleri irdelemiş, bu çerçevede Özgürlük Hareketimizin izlemesi gereken politikaları ve taktikleri net ve yeterli bir biçimde tespit etmeye çalışmıştır. Bu çerçevede bölgemizde var olan üç siyasi çizgi arasındaki mücadelenin bugününe ve geleceğine dair önemli bir düşünce açıklığı ve birliğini yaratmayı esas almıştır.
Bilindiği gibi ilk iki siyasi çizgi, yani küresel sermaye siyaseti ile ulus-devlet statükoculuğu bölgemiz açısından yabancıdır. Yani dış güçler tarafından ve kendi çıkarları doğrultusunda bölgemiz Ortadoğu'ya dayatılan siyasetler olmaktadır. Bunlara karşı partimizin öncülük ettiği demokratik Ortadoğu birliği siyaseti; bölgenin tarihsel ve toplumsal gerçeğinden kaynağını alan, bölge halklarının çıkarlarını yansıtan, kardeşlik ve demokratik birlik içerisinde yaşamalarını öngören bir siyasal çizgidir.
Görüldüğü gibi, son dönemde ilk iki çizgi ciddi bir zorlanma ve tıkanmayı yaşamaktadır. Küresel sistem adına ABD müdahalesinin Afganistan, Irak, Filistin, Lübnan, Kürdistan gibi temel çatışma alanlarında nasıl bir zorlanma ve tıkanıklık içerisinde olduğu gözle görülebilecek kadar açık bir durumdur. Nitekim bu zorlanma ve tıkanma nedeniyledir ki, öngördüğü Büyük Ortadoğu Projesini pratikleştirememekte, Afganistan ve Irak gibi işgal ettiği sahalarda istikrarlı siyasal sistemler geliştirememekte, şer ekseni dediği ve düşman ilan ettiği alanlara dönük etkin ve aktif saldırı içine girememektedir.
Yine Ortadoğu'nun merkezi konumunda olan Irak’ta parçalanmayı yaşamış bulunan Birinci Dünya savaşının ortaya çıkardığı bölgenin ulus-devlet statükoculuğu da ciddi bir tıkanma ve çözümsüzlüğü yaşar durumdadır. Bir yandan küresel sermaye müdahalesinin baskıları, diğer yandan halkların özgürlük ve demokrasi mücadelelerinin zorlayıcılığı altında kendini savunabilmek için son yıllarda Türkiye- İran- Suriye üçlü ittifakı biçiminde geliştirilmeye çalışılan dayanışmalar, bir-iki yıl ömür uzatmaktan öteye her hangi bir kalıcı sonuç vermemektedir. İçinde bulunduğumuz koşullarda, başta söz konusu bu devletler olmak üzere, tüm Ortadoğu'daki ulus-devlet yapısı ciddi bir tıkanmayı, zorlanmayı ve çözümsüzlüğü yaşamakta, her yandan gelen baskılar sonucunda ancak çıplak baskı ve zorla, şiddeti, terörü tırmandırarak, yine birçok ittifak yapıp bir birine dayanarak ömürlerini uzatma çabasını sürdürmektedirler.
Söz konusu her iki siyasal çizginin de en çok zorlandığı ve tıkandığı alanın Kürdistan sahası olduğu tartışma götürmez bir gerçektir. Hem ABD’nin yürüttüğü küresel sermaye siyaseti Büyük Ortadoğu Projesi temelinde Kürdistan için öngördüğünü gerçekleştirememekte, hem de Kürt halkının özgürlük ve demokrasi mücadelesini geliştirmesi karşısında Kürdistan'ı ve Kürt toplumunu inkar eden ve imha etmek isteyen ulus-devlet statükoculuğu artık kendini yaşatamamaktadır. Başta Kuzey Kürdistan olmak üzere, Güney, Doğu ve Batı Kürdistan parçalarında gelişen özgürlük ve demokrasi mücadelesi, bu iki siyasi çizgiyi ciddi biçimde zorlamakta, çözümsüzlük ve tıkanma içine sokmaktadır. Bunun sonucundadır ki, son beş yıllık süre içerisinde Türkiye- İran ve Suriye devletleri en ileri düzeyde üçlü bir anti-Kürt ittifakını oluşturarak kendi inkarcı ve imhacı sistemlerini yaşatma arayışları içine girmişlerdir.
Bunlarla beraber içinde bulunduğu tıkanıklığı aşmak için küresel sistem politikasını yürüten ABD’nin geliştirdiği ABD- Türkiye- Irak üçlü ittifakı projesi, Kürdistan ayağında ciddi zorlanmalarla yüz yüze kalmış durumdadır. Irak ve Türkiye yönetimlerini böyle bir ittifak içine çekmek üzere belli gelişmeler sağlamış olsa da, ABD siyasetinin en çok Kürdistan'da zorlandığı açıktır. Hem Kuzey, Doğu ve Batı Kürdistan'da PKK öncülüğünde yürütülen özgürlük ve demokrasi mücadelesinin gelişimi karşısında zorlanmakta, hem de Güney Kürdistan'da Kerkük sorunu, Irak’ta yeni bir sistem geliştirmede Kürtlerin rolünün ve yerinin tespiti konularında ciddi bir zorlanma ve çözümsüzlüğü yaşamaktadır. Bunlar sonucundadır ki, küresel sermaye sisteminin bölgesel yapılanması olan Büyük Ortadoğu Projesinin çekirdeği biçiminde ele alınan ABD- Türkiye- Irak üçlü ittifakı ve Kürtlerin bu ittifakın içine çekilmesi siyaseti tam bir sonuca ulaşmamaktadır.
Bu iki siyasi çizgi, yaşadıkları ciddi zorlanma ve tıkanıklığın sonucunda, 2007 yılında PKK öncülüğündeki Kürdistan Özgürlük ve Demokrasi Hareketine karşı kapsamlı bir saldırı ittifakı yapmıştır. 2007 Nisan’ından Kasım ayına kadar olan 6-7 aylık süre içerisinde yapılan görüşmeler ve hazırlık çalışmalarına dayalı olarak PKK’ye karşı yeni bir imha ve tasfiye planı doğrultusunda ve uluslar arası komplonun 10. yılında, komployu yeniden canlandırmayı ifade eden bir saldırı ittifakı oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu ittifak, önce Türkiye'nin kendi içinde bir uzlaşma ve ittifak olarak ortaya çıkmıştır. Türkiye içinde başta Genelkurmay ve AKP ittifakı olmak üzere, CHP, MHP, bürokrasi ve diğer güçler de buna eklenip neredeyse tam bir milli cephe diyebileceğimiz bir uzlaşma ve ittifak yaratılmıştır. Ardından Türkiye- İran- Suriye üçlü ittifakını her düzeyde PKK ve Kürtlere karşı saldırı ittifakı olarak yeniden canlandırma gündeme getirilmiştir. Nitekim en son 5 Kasım 2007’de Bush- Erdoğan görüşmesi ile Türkiye içinde ve bölgesel düzeyde oluşan bu uzlaşma ve ittifak, küresel sermaye güçleriyle de bir uzlaşma ve ittifak haline getirilmiştir. Bu temelde PKK’ye karşı yeni bir imha ve tasfiye saldırısı ekonomik, siyasi, askeri, ideolojik, kültürel ve psikolojik bütün alanlarda yürütülmek üzere planlanıp, Aralık 2007’nin başından itibaren yoğun saldırılar biçiminde devreye konulmuştur.
Küresel sermaye siyaseti ile ulus-devlet statükoculuğu arasındaki PKK ve Kürt özgürlüğü karşıtlığı, bir diğer deyişle özgür Kürt karşıtlığının temel bir nedeni de, her iki siyasal çizginin yaşadığı zorlanma ve tıkanıklıktır. Her iki siyasal çizgi de bu biçimde birbiriyle uzlaşıp, ittifak yaparak yaşadıkları zorlanma ve tıkanıklığı aşmaya, PKK öncülüğünde gelişen Demokratik Ortadoğu Birliği siyasetini zayıflatmaya ve engellemeye çalışmaktadırlar. Böyle bir uzlaşma ve ittifakın diğer önemli bir nedeni ise, her iki siyasi çizginin de ortak bir ideolojik- paradigmatik çizgiye dayanıyor olmaları gerçeğidir. Günümüzde birbirlerinden farklı siyasal çizgiler olarak ortaya çıkıp, belli bir çatışma içinde olsalar da, biz iyi biliyoruz ki, bu iki siyasal çizgi de ortak bir ideolojiye dayanmaktadır. Her ikisi de hiyerarşik-devletçi toplum paradigmasını hayata geçirmeyi esas alan siyasi yapılanmalardır. Günümüzde her ikisi de kapitalist devletçi sistemin siyasi yapılanmaları olmaktadırlar. Milliyetçilik ideolojisine dayanmakta, kapitalist devletçi sistemin dünya üzerindeki hegemonyasını öngörmektedirler. Aralarındaki fark; sadece sermaye sisteminin daha çok kar etme, daha fazla baskı ve sömürü uygulama, daha kapsamlı bir dünya hegemonyası gerçekleştirip- gerçekleştirememe konusundadır. Bu yönüyle aralarında politik çıkar, çelişki ve çatışmadan öteye bir çelişki ve çatışma yoktur. Aynı ideolojik çizginin farklı iki politik eğilimi durumundadırlar. Buna karşın PKK öncülüğündeki Kürdistan Özgürlük Mücadelesi ise, ayrı bir ideolojik çizgiyi ve paradigmatik yaklaşımı esas almaktadır. Devletçi paradigmayı reddederek, demokratik konfederalizm çizgisinde değişik toplumsal kesimlerin demokratik örgütlülüğüne dayalı bir toplumsal yaşam sistemini öngörmektedir. Dolayısıyla baskı ve sömürüden uzak, daha özgürlükçü ve demokratik bir toplumsal yaşamı ifade eden bir sistem olmaktadır. Bu yönüyle PKK’nin, küresel sermaye sistemi ve ulus-devlet statükoculuğu ile ideolojik çizgi farklılığı vardır. Bu anlamda bölgede ve bütün dünyada esasta çatışan iki ideolojik çizgi vardır. Biri, hiyerarşik devletçi toplum, üst toplum çizgisi; diğeri ise, ekolojiye ve kadın özgürlüğüne dayalı demokratik konfederalizm sistemini öngören demokratik toplum çizgisi.

**Hozan_RESO** · 09-19-2008, 23:59

spass paylasimin icin

Konu Bilgileri
	Konu Başlığı PKK’nin Tüm Kadro ve Sempatizan Yapısına! -1-	Konudaki Cevap Sayısı 1
	Şuan Bu Konuyu Görüntüleyenler	Görüntülenme Sayısı 17

09-19-2008, 23:55	#1 (permalink)
Beritan Vip Uye Üyelik tarihi: Sep 2008 Üye No: 17 Mesajlar: 632 Konular: 383 Referanslari: 0 Arkadaslari: (0) Kullandigi Tesekkür: 46 Aldigi Tesekkürler: 96 Tecrübe Puanı: 227 Aldigi Puanlar: 2410 Ruh Hali: Son Aktivitesi: Bugün : 00:19 Toplam Online Süresi: 3 Gün 15 Saat 9 Dakika 33 Saniye	PKK’nin Tüm Kadro ve Sempatizan Yapısına! -1- PKK’NİN KURULUŞUNUN 30. YIL DÖNÜMÜNDE YENİDEN PARTİLEŞME HAMLESİNİ 10. KONGRE RUHUYLA GELİŞTİRELİM! Değerli Yoldaşlar! Partimiz PKK’nin 10. Kongresi 21–30 Ağustos 2008 tarihleri arasında başarıyla yapılmıştır. Düşmanın imha ve tasfiye amaçlı saldırılarını en üst düzeyde yoğunlaştırdığı bir ortamda Hareketimizi temsil gücüne sahip yeterli bir sayı ve bileşimle toplanan kongremiz, tüm sorunları cesaretle gündemleştirerek tartışmış ve Önderlik çizgisinde somut çözümler üretmiştir. Yine Önder APO’ya ve kahraman şehitlerimize yüksek bağlılık temelinde gerçekleşen kongremiz, geliştirdiği eleştiri ve özeleştiriyle örgütsel anlamda tam bir açıklık ve netlik, Apocu ruhta tam bir kararlaşma ve birlik kongresi olmuştur. Tüm bu yönleriyle sağladığı gelişme ve ortaya çıkardığı güçle parti 10. kongremiz, düşmanın imha amaçlı saldırılarına karşı Özgürlük Hareketimizin verdiği en güçlü cevap olmuştur. Değerli Yoldaşlar! 10. Kongremiz, her şeyden önce kapsamlı bir siyasi-askeri durum değerlendirmesi yapmıştır. Dünyamızın içinden geçtiği kaos sürecinde, bölgemiz Ortadoğu'da yaşanan ve adına üçüncü dünya savaşı denen çatışmanın günümüzdeki düzeyini ve olası gelişmelerini çok yönlü ve kapsamlı bir biçimde değerlendirmeye tabi tutmuştur. Özellikle küresel sistem adına bölgeye müdahale eden ABD’nin ve birinci dünya savaşı ardından bölgede oluşturulan ulus-devlet statükosunun günümüzde yaşadığı durumlar ile bunlara karşı PKK öncülüğünde gelişen Kürdistan Özgürlük Mücadelesi’nin Ortadoğu'da temsil ettiği demokratik Ortadoğu birliği siyaseti arasındaki mücadelenin güncel durumunu ve olası gelişmeleri irdelemiş, bu çerçevede Özgürlük Hareketimizin izlemesi gereken politikaları ve taktikleri net ve yeterli bir biçimde tespit etmeye çalışmıştır. Bu çerçevede bölgemizde var olan üç siyasi çizgi arasındaki mücadelenin bugününe ve geleceğine dair önemli bir düşünce açıklığı ve birliğini yaratmayı esas almıştır. Bilindiği gibi ilk iki siyasi çizgi, yani küresel sermaye siyaseti ile ulus-devlet statükoculuğu bölgemiz açısından yabancıdır. Yani dış güçler tarafından ve kendi çıkarları doğrultusunda bölgemiz Ortadoğu'ya dayatılan siyasetler olmaktadır. Bunlara karşı partimizin öncülük ettiği demokratik Ortadoğu birliği siyaseti; bölgenin tarihsel ve toplumsal gerçeğinden kaynağını alan, bölge halklarının çıkarlarını yansıtan, kardeşlik ve demokratik birlik içerisinde yaşamalarını öngören bir siyasal çizgidir. Görüldüğü gibi, son dönemde ilk iki çizgi ciddi bir zorlanma ve tıkanmayı yaşamaktadır. Küresel sistem adına ABD müdahalesinin Afganistan, Irak, Filistin, Lübnan, Kürdistan gibi temel çatışma alanlarında nasıl bir zorlanma ve tıkanıklık içerisinde olduğu gözle görülebilecek kadar açık bir durumdur. Nitekim bu zorlanma ve tıkanma nedeniyledir ki, öngördüğü Büyük Ortadoğu Projesini pratikleştirememekte, Afganistan ve Irak gibi işgal ettiği sahalarda istikrarlı siyasal sistemler geliştirememekte, şer ekseni dediği ve düşman ilan ettiği alanlara dönük etkin ve aktif saldırı içine girememektedir. Yine Ortadoğu'nun merkezi konumunda olan Irak’ta parçalanmayı yaşamış bulunan Birinci Dünya savaşının ortaya çıkardığı bölgenin ulus-devlet statükoculuğu da ciddi bir tıkanma ve çözümsüzlüğü yaşar durumdadır. Bir yandan küresel sermaye müdahalesinin baskıları, diğer yandan halkların özgürlük ve demokrasi mücadelelerinin zorlayıcılığı altında kendini savunabilmek için son yıllarda Türkiye- İran- Suriye üçlü ittifakı biçiminde geliştirilmeye çalışılan dayanışmalar, bir-iki yıl ömür uzatmaktan öteye her hangi bir kalıcı sonuç vermemektedir. İçinde bulunduğumuz koşullarda, başta söz konusu bu devletler olmak üzere, tüm Ortadoğu'daki ulus-devlet yapısı ciddi bir tıkanmayı, zorlanmayı ve çözümsüzlüğü yaşamakta, her yandan gelen baskılar sonucunda ancak çıplak baskı ve zorla, şiddeti, terörü tırmandırarak, yine birçok ittifak yapıp bir birine dayanarak ömürlerini uzatma çabasını sürdürmektedirler. Söz konusu her iki siyasal çizginin de en çok zorlandığı ve tıkandığı alanın Kürdistan sahası olduğu tartışma götürmez bir gerçektir. Hem ABD’nin yürüttüğü küresel sermaye siyaseti Büyük Ortadoğu Projesi temelinde Kürdistan için öngördüğünü gerçekleştirememekte, hem de Kürt halkının özgürlük ve demokrasi mücadelesini geliştirmesi karşısında Kürdistan'ı ve Kürt toplumunu inkar eden ve imha etmek isteyen ulus-devlet statükoculuğu artık kendini yaşatamamaktadır. Başta Kuzey Kürdistan olmak üzere, Güney, Doğu ve Batı Kürdistan parçalarında gelişen özgürlük ve demokrasi mücadelesi, bu iki siyasi çizgiyi ciddi biçimde zorlamakta, çözümsüzlük ve tıkanma içine sokmaktadır. Bunun sonucundadır ki, son beş yıllık süre içerisinde Türkiye- İran ve Suriye devletleri en ileri düzeyde üçlü bir anti-Kürt ittifakını oluşturarak kendi inkarcı ve imhacı sistemlerini yaşatma arayışları içine girmişlerdir. Bunlarla beraber içinde bulunduğu tıkanıklığı aşmak için küresel sistem politikasını yürüten ABD’nin geliştirdiği ABD- Türkiye- Irak üçlü ittifakı projesi, Kürdistan ayağında ciddi zorlanmalarla yüz yüze kalmış durumdadır. Irak ve Türkiye yönetimlerini böyle bir ittifak içine çekmek üzere belli gelişmeler sağlamış olsa da, ABD siyasetinin en çok Kürdistan'da zorlandığı açıktır. Hem Kuzey, Doğu ve Batı Kürdistan'da PKK öncülüğünde yürütülen özgürlük ve demokrasi mücadelesinin gelişimi karşısında zorlanmakta, hem de Güney Kürdistan'da Kerkük sorunu, Irak’ta yeni bir sistem geliştirmede Kürtlerin rolünün ve yerinin tespiti konularında ciddi bir zorlanma ve çözümsüzlüğü yaşamaktadır. Bunlar sonucundadır ki, küresel sermaye sisteminin bölgesel yapılanması olan Büyük Ortadoğu Projesinin çekirdeği biçiminde ele alınan ABD- Türkiye- Irak üçlü ittifakı ve Kürtlerin bu ittifakın içine çekilmesi siyaseti tam bir sonuca ulaşmamaktadır. Bu iki siyasi çizgi, yaşadıkları ciddi zorlanma ve tıkanıklığın sonucunda, 2007 yılında PKK öncülüğündeki Kürdistan Özgürlük ve Demokrasi Hareketine karşı kapsamlı bir saldırı ittifakı yapmıştır. 2007 Nisan’ından Kasım ayına kadar olan 6-7 aylık süre içerisinde yapılan görüşmeler ve hazırlık çalışmalarına dayalı olarak PKK’ye karşı yeni bir imha ve tasfiye planı doğrultusunda ve uluslar arası komplonun 10. yılında, komployu yeniden canlandırmayı ifade eden bir saldırı ittifakı oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu ittifak, önce Türkiye'nin kendi içinde bir uzlaşma ve ittifak olarak ortaya çıkmıştır. Türkiye içinde başta Genelkurmay ve AKP ittifakı olmak üzere, CHP, MHP, bürokrasi ve diğer güçler de buna eklenip neredeyse tam bir milli cephe diyebileceğimiz bir uzlaşma ve ittifak yaratılmıştır. Ardından Türkiye- İran- Suriye üçlü ittifakını her düzeyde PKK ve Kürtlere karşı saldırı ittifakı olarak yeniden canlandırma gündeme getirilmiştir. Nitekim en son 5 Kasım 2007’de Bush- Erdoğan görüşmesi ile Türkiye içinde ve bölgesel düzeyde oluşan bu uzlaşma ve ittifak, küresel sermaye güçleriyle de bir uzlaşma ve ittifak haline getirilmiştir. Bu temelde PKK’ye karşı yeni bir imha ve tasfiye saldırısı ekonomik, siyasi, askeri, ideolojik, kültürel ve psikolojik bütün alanlarda yürütülmek üzere planlanıp, Aralık 2007’nin başından itibaren yoğun saldırılar biçiminde devreye konulmuştur. Küresel sermaye siyaseti ile ulus-devlet statükoculuğu arasındaki PKK ve Kürt özgürlüğü karşıtlığı, bir diğer deyişle özgür Kürt karşıtlığının temel bir nedeni de, her iki siyasal çizginin yaşadığı zorlanma ve tıkanıklıktır. Her iki siyasal çizgi de bu biçimde birbiriyle uzlaşıp, ittifak yaparak yaşadıkları zorlanma ve tıkanıklığı aşmaya, PKK öncülüğünde gelişen Demokratik Ortadoğu Birliği siyasetini zayıflatmaya ve engellemeye çalışmaktadırlar. Böyle bir uzlaşma ve ittifakın diğer önemli bir nedeni ise, her iki siyasi çizginin de ortak bir ideolojik- paradigmatik çizgiye dayanıyor olmaları gerçeğidir. Günümüzde birbirlerinden farklı siyasal çizgiler olarak ortaya çıkıp, belli bir çatışma içinde olsalar da, biz iyi biliyoruz ki, bu iki siyasal çizgi de ortak bir ideolojiye dayanmaktadır. Her ikisi de hiyerarşik-devletçi toplum paradigmasını hayata geçirmeyi esas alan siyasi yapılanmalardır. Günümüzde her ikisi de kapitalist devletçi sistemin siyasi yapılanmaları olmaktadırlar. Milliyetçilik ideolojisine dayanmakta, kapitalist devletçi sistemin dünya üzerindeki hegemonyasını öngörmektedirler. Aralarındaki fark; sadece sermaye sisteminin daha çok kar etme, daha fazla baskı ve sömürü uygulama, daha kapsamlı bir dünya hegemonyası gerçekleştirip- gerçekleştirememe konusundadır. Bu yönüyle aralarında politik çıkar, çelişki ve çatışmadan öteye bir çelişki ve çatışma yoktur. Aynı ideolojik çizginin farklı iki politik eğilimi durumundadırlar. Buna karşın PKK öncülüğündeki Kürdistan Özgürlük Mücadelesi ise, ayrı bir ideolojik çizgiyi ve paradigmatik yaklaşımı esas almaktadır. Devletçi paradigmayı reddederek, demokratik konfederalizm çizgisinde değişik toplumsal kesimlerin demokratik örgütlülüğüne dayalı bir toplumsal yaşam sistemini öngörmektedir. Dolayısıyla baskı ve sömürüden uzak, daha özgürlükçü ve demokratik bir toplumsal yaşamı ifade eden bir sistem olmaktadır. Bu yönüyle PKK’nin, küresel sermaye sistemi ve ulus-devlet statükoculuğu ile ideolojik çizgi farklılığı vardır. Bu anlamda bölgede ve bütün dünyada esasta çatışan iki ideolojik çizgi vardır. Biri, hiyerarşik devletçi toplum, üst toplum çizgisi; diğeri ise, ekolojiye ve kadın özgürlüğüne dayalı demokratik konfederalizm sistemini öngören demokratik toplum çizgisi.
	BIZ ASLIMIZI İNKAR ETMEYENLERIZ BIZLER SOKAKLARDA BIRER MILITAN DAGLARDA BIRER GERILLA SANALDA BIRER BELA KENDI MEKANIMIZDA BIRER PISKOPAT TARIHTE ISE KÜRDÜZ ÖLENE KADAR!!!!!!!!!

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)