ILK ÖRNEK

Ilk programimiz!
Kod:
// ilk1.cpp
// Ekrana "Bu benim ilk programim" yazdiriyoruz
#include <iostream.h>
int main()
{
cout << "Bu benim ilk programim";

return 0;
}

Simdi Yazdigimiz programi inceleyelim:

"//" isaretini açiklama satirlarinda kullaniyoruz. C++ derleyicisi bu notasyonla baslayan satiri okumaz. Bununla birlikte daha uzun cümlelerimiz olursa bunlari da " /* */ " notasyonunun içinde yazicagiz. Bu özellik de C den bize kalma. Demistik zaten C `nin tüm özelliklerini C++ içerir. Fakat biz genelde " // " yi kullanacagiz.

#include : Bu bizim C++ da bulunan kütüphane dosyamizi çagirmaya yariyor. Ben size söyle tarif edeyim. iostream.h kütüphanesindeki hazir olan " cout " fonksiyonunu çagiriyor. Yani buda bizim fazla kod yazmamiza engel oluyor. .h ile biten dosyalar kütüphane dosyalaridir. Bunu suna da benzetebiliriz. Farz edelim ki elimizde bir alet çantasi var içinden tornavidayi çagirdigimizda vida sikacagizdir. Bu da ona benziyor. C++ da ki hazir kütüphanelerde bir çok hazir fonksiyonlar vardir. Ilerde Bu hazir fonksiyonlar isimizi görmemeye baslayinca kendi kütüphanemizi yapmaya baslayacagiz. Tabi bu seviyeye geldigimizde olayi hemen hemen kavramis olacagiz, tabi neden olmasin öyle degil mi?

Daha sonraki satir her C++ programinda mutlaka bulunmasi gereken bir satirdir. Her C++ programinda main() fonksiyonu olmak zorundadir; bu fonksiyonumuzun önünde ise o fonksiyonun dönderdigi degiskenin veri tipi olmalidir. Tabi ki C++ fonksiyonlar ve onlarin dönderdikleri degerler konusunu da ileride isleyecegiz.

Bir sonraki satirda ise; C++ fonksiyonlar ve kod bloklari " { } " parantezleri arasinda bulunmalidir. main de bir fonksiyon ise onun içindeki kodlar dogal olarak { } parantezleri arasindadir.

Program derlenip çalistirildiginda ise ( Turbo C++ 3.1 kullaniyorsaniz ctrl+f9 kisa yoluyla programi çalistirabilirsiniz (Run) ) karsimiza "Bu benim ilk programim" yazisi çikacaktir. Iste bu yaziyi ekrana veren komut da iostream.h kütüphanesindeki cout fonksiyonudur.

Önemli bir nokta ise C++ dilinde her satir ifadenin sonuna " ; " koymak zorundayiz. Bundan farkli olarak #include satirlarinin ve bir kaç farkli satirin arkasina " ; " gelmez. Bunlari ileride görecegiz.

Return 0 : programimizin (ayni zamanda main fonksiyonumuzun) çikis noktasidir. Eger return ile 0 degeri dönderirsek programimizin güvenle çiktigini isletim sistemine bildirmis oluruz. Bu sayede güvenle programimizin çalistigini görecegiz.

Simdi size bir örnek daha verecegim bununla da ayni çiktiyi elde edecegiz. Arasindaki farklari eminim basit olarak sizlerde göreceksinizdir.

Kod:
// ilk2.cpp
// Ekrana "Bu benim ilk programim" yazdiriyoruz
#include <stdio.h>
main()
{
printf("Selam bu benim ilk programim.\n");
return 0;
}

Evet simdi burada çok fark varmis gibi gözüküyor aslinda ama öyle degil. Sadece kütüphanemiz stdio.h oldu ve ekrana yazdir fonksiyonumuzda printf oldu. Bu özellik C den kalma. Bunlar diger program ile ayni islevi görüyor. Buradaki fark " \n " notasyonu. Bu notasyon bir sonraki satira geçmek için kullanilir.